منیره جان، این محبوب دلها، گاهی در سر مقاله « جامعه خیلی باز »چیزکی می نویسه، گاهی از خدای فمنیست ها سخنی می زند و گاه گاهی حرف هایی می زنه که هیچ کس تا حالا نفهمیده و میشود آن را جزو کلمات قصار این قدیسه پوهنتون طور سینا به ثبت رساند:
« افغانستان در عرصه تولید اندیشه و تفکر در فهرست کشورهای فقیر جهان قرار دارد» منبع: جامعه خیلی باز، روزنامه ای برای ژندگی، شماره 44.
مردم از نبود نان در سفره های خود نگرانند، و کمیسیون مستقل انتخابات، از کمبود زنان!
باد صبا :
یادم هست روزی آقای........... را میان صف شهریه در قم دیدم. تابستان بود بسیار گرم با من احوال پرسی کرد. اول نشناختمش گفتم: پسر چند وقت شده عبا و قبا و عمامه به سر میزنی ؟ گفت: به سر جدت قسم! ده دقیقه است. توی تشناب عوض کردم . تا شهریه کامل بدهند. »......برخی از همین افراد در افغانستان آمده اند، کروات ( نکتایی) می زنند چرندیاتی را تبلیغ می گنند که هیچ قبول ندارند ودر رسانه های خود به خورد خلق الله می دهند تا محبوب قلبهای شوند و در نردبان ترقی بر اوباما پیشی بگیرند. بعضی آدمها مانند حیوان آفتاب پرست، در هر مکانی رنگ عوض کرده و خود را با جامعه تطبیق می کنند، اگر در جمع آدمخواران باشند، آدم، می خورند، اگر در میان گاو پرستان هند باشند، گاو را تقدیس نموده، همان آقا در کابل انسان راجانشینان خدا دانسته، و گاو میخورند.
حضرت مولوی صاحب، جلاتملآب کرزی خان کندوزی فرمود:
هر قدر دزدی می کنید , هر قدر غصب و چپاول می کنید، مخیرید منتها به بیرون از کشور نبرید!